10.30.2010

30,10,10

Ανοιξα το παράθυρο μου
Κι άφησα την αγάπη να ξεμυτίσει
Τρεκλίζοντας
Σκουντουφλώντας
σ ένα κενό
τόσο γεμάτο από λύπες
και υποσχέσεις
Τα όνειρα που κάναμε ήταν μια τρύπα που έμπαζε σιγουριά
Και το τοπίο θολό από ειρωνεία
Καταστρώσαμε σχέδια
Ποντάραμε στο μέλλον
για να μου πείς τί
Τόση τρέλλα σε φλέρταρε ανίκανη
 προσφέροντάς σου το πιο σάπιο της χαμόγελο..

Μη φοβάσαι μου είπες
τόλμησα να πιστέψω
πες μου ψέματα ...ψιθύρισα..
και η απάντηση σου
'Σ'αγαπώ'...

No comments:

Post a Comment