Χρώματα χρώματα
τόσα χρώματα
Στήνουν χορό γύρω από μένα
τίποτα δε μπορεί να με αγγίξει
και όλα πάλι ντύνονται στο γκρί
τόσο έντονα χρώματα που με τυφλώνουν
μα σαν έρχεται η μέρα
ξεθωριάζουν
και δε μένει τίποτα
μόνο εγώ
φορώντας το πιο απλό μου φόρεμα
κι εκείνη τη μάσκα με το χαμόγελο
που σε όλους αρέσει
ακόμα και σε μένα
κάπου κάπου
Παντού τριγύρω μου πλανιέται σκόνη
με κάνει να κλείνω τα μάτια και να ονειρεύομαι
κρατάω την ανάσα μου και ταξιδεύω
όμως δε πάω πολύ μακριά
δε μπορώ βλέπεις να πετάξω ψηλά
τα πόδια μου με κρατάνε στη γη καρφωμένη
Και βαδίζω στους δρόμους
κλωτσώντας τα λασπόνερα που άφησε από χτες η βροχή
Όλα μοιάζουν τόσο όμορφα γύρω μου..
Πάντα ήθελα να φύγω νομίζοντας πως κάτι θ'αλλάξει
όλα άλλαξαν ναι..
μα στο μάυρο αν ρίξεις μαύρο
τί θα γίνει αλλιώτικο;
Σήμερα λέω να βάψω τους τοίχους της καρδιάς μου κόκκινους..
μα ξέρω πως το χρώμα θα ξεράσει..κάποτε..
θα το ξεπλύνει η βροχή..και πάλι μαύρο θα 'ναι
Πες μου ένα αστείο να γελάσω
βαρέθηκα να μετράω τα τουβλάκια του απέναντι τοίχου
θα ρθείς να τα μετρήσουμε μαζί;
Το ξέρω είναι βαρετό το παιχνίδι μου
μα το καθένα έχει μια ιστορία να σου πει
Για όλες τις μέρες που κάθησα εδώ στο κρύο μου πάτωμα
προσπαθώντας να βρω κάτι...
να χαρώ
Τελικά είναι δύσκολο
να βρίσκεσαι πάντα κάτω απ'το άγρυπνο μάτι της ευτυχίας
Και η σκόνη χορεύει γύρω μου
ένα βάλς γρήγορο, χωρίς πάθος ,ξύλινο
κι εσύ τινάζεις τα μακριά σου μαλλιά
σα να μη σ'ενοχλεί τίποτα
διώχνεις τα πάντα μακριά σου
Είμαι μια μικρή κουκίδα..ένα αστεράκι
που θέλει να σβήσει
Ήλιε μου χάθηκες απόψε...
Σε τύλιξε η σκόνη μου..
No comments:
Post a Comment